Het boetekleed aantrekken

Vandaag, Kerstmis 2011 droeg ik mijn paarse stola. En ik heb besloten dat voorlopig te blijven doen. Alleen bij een huwelijk zal ik de stola uitlaten. Ik wil een daad stellen uit solidariteit met mgr. Bluijssen die afziet van zijn gouden bisschopsambt.
Ik heb het maar gedaan, paars vandaag
Toen Monseigneur Bluijsen vorige week uitsprak: "Vanwege de actualiteit en uit respect voor de slachtoffers van het misbruik acht ik het in alle nederigheid niet gepast om mijn bisschopsjubileum groots te vieren." Ik lees daarin: Wat valt er nog te vieren, 50 jaar bisschopsambt, terwijl ik verantwoordelijk was voor priesters en kloosterlingen die zich schuldig maakten, in sommige gevallen wist ik er van. ik greep niet adequaat genoeg in. Nee geen feest 27 december. Toen dacht ik, ik laat hem niet alleen staan. Ook Monseigneur Hurkmans roept op om naast slachtoffers te gaan staan en hen te helpen waar mogelijk. Bij deze dan.
Dus paars voor al die nonnen en vaders en moeders, die er van wisten dat hun kinderen werden misbruikt, maar hun mond niet open deden, niets durfden te zeggen. Bang waren voor de macht. Voor repercussies. Mensen die nu nog spijt hebben dat ze toen zwegen. Mensen die nu nog zwijgen.
Paars voor ieder van ons die weet heeft van aanrakingen thuis in ons gezin die ongepast waren, waar we slachtoffer van waren of ons schuldig aan maakten. Mensen die nu nog zwijgen.
Paars voor al die paters en zusters die oprecht celibatair leefden, ons land groot brachten met onderwijs en zorg en opvoeding. Die hun werk nu bezoedeld zien.Tot het moment dat ze weer trots durven zijn op hun idealen van twee eeuwen.
Paars voor al die buitenstaanders die honend wijzen naar onze RK kerk, maar nog niet bedenken dat nu slechts 10 % boven tafel is gekomen. En dat al die andere misbruikcijfers verborgen liggen in hun eigen achtertuin of in hun eigen gezin.
Paars zolang dit onrecht niet is rechtgezet en wij als samenleving de vraag niet durven te stellen: Wat was er mis in onze samenleving? Wanneer die discussie boven tafel komt, dan zal ik ook weer wit en rood maar vooral graag groen dragen. En ik roep mijn collega's op hetzelfde te doen of een eigen daad te stellen. (Die doorhaling is ontstaan op 31 dec. na een kleine discussie/argumentatie op LinkedIn)
Het complete rapport Deetman kun je hier downloaden (Zipbestand) 10.49 Mb
Mijn hart staat vaak in vuur en vlam. Als ik geraakt word door een mooi gebaar of een hartelijk woord. Wanneer mensen zichzelf overstijgen om iets goeds te doen. Maar ook uit verontwaardiging waar onrecht plaats vindt. Binnen en buiten de kerk. Met regelmaat schrijf ik daar over. En... ik nodig u van harte uit om te reageren.