Zoeken
 Onbewust maken we gebruik van de arbeid van kinderen. In naaiateliers in India, de goudmijnen in Afrika, de houtkap in Irian Jaya of de Souk in Marakech. Alleen door het kopen van deze producten werken we mee.  Op dat moment beginnen in 12 klassen blokfluiten een Taizélied te spelen. Twee aan twee komen kinderen uit al die klaslokalen zingend naar buiten. De fracties van secondes verschil bij de inzet, laten het lied heen en weer bewegen door de school.  Abazeta woont zo'n 16 jaar in de parochie. Is moeder van 8 kinderen. Haar man, ook uit Kroatië heeft de Nederlandse nationaliteit. Ze zijn getrouwd en toch mag zij hier niet blijven. De generaal pardonregeling geldt voor haar niet, omdat ze in de jaren 90 twee keer is betrapt op winkeldiefstal. Haar verzoek om te mogen blijven is ook in beroep afgewezen.
 Het is een kernzin uit drie brieven die Suus von der Fuhr, als moeder, schreef aan God. Als moeder van twee homo-zoons, inmiddels beiden overleden, stond ze al vaker op, om de kerk en onze Lieve Heer in de ogen te kijken en haar vragen te stellen. Nu heeft ze de kerk de rug toegekeerd, God niet, daar blijft ze mee in gesprek. Via ontroerende brieven: Martha schrijft God  Maar wat er nu gebeurt, dat is toch niet wat Jezus bedoeld heeft. Wanneer je fout zit, moet je excuus maken. Niet één keer, maar 7x70 keer. Dat hoort bij vergeven worden, dat je eerst 7x70 keer aangeeft hoeveel spijt je hebt. En daarna is het pas aan de ander om al dan niet vergeving te schenken.  Een groepje jongelui scharrelt voor mijn huis heen en weer. Een aantal hebben sneeuwballen in hun hand. Ze aarzelen, kijken, wijzen. Ik sta op scherp om naar de voordeur te sprinten. Jeugd! Dan wordt er gebeld. Ik ben op alles voorbereid als ik de deur open doe. |