Uw pastor

Vandaag, Kerstmis 2011 droeg ik mijn paarse stola. En ik heb besloten dat voorlopig te blijven doen. Alleen bij een huwelijk zal ik de stola uitlaten. Ik wil een daad stellen uit solidariteit met mgr. Bluijssen die afziet van zijn gouden bisschopsambt.

Onbewust maken we gebruik van de arbeid van kinderen. In naaiateliers in India, de goudmijnen in Afrika, de houtkap in Irian Jaya of de Souk in Marakech. Alleen door het kopen van deze producten werken we mee.

Tweede zondag van December: Wereldlichtjesdag. Een mooi initiatief. Zowel in de Kersttwitter als in de vieringen dit weekeinde heb ik er op een eigen manier woorden, rituelen en betekenis aan gegeven.

Twee daklozen lieten me met hun ogen naar de stad kijken. Onthullend. Koud. Adembenemend.  Van 9.00u tot 15.00u zwerven en kou lijden in Eindhoven.  De echte daklozen hebben het morgen en overmorgen ook nog koud, ik zit in mijn warme werkkamer te bloggen.

Op dat moment beginnen in 12 klassen blokfluiten een Taizélied te spelen. Twee aan twee komen kinderen uit al die klaslokalen zingend naar buiten. De fracties van secondes verschil bij de inzet, laten het lied heen en weer bewegen door de school.

In het bisdomblad van september lees ik: "Jezus verweet de Farizeeërs dat ze meer waarde hechten aan regels, dan aan God en medemensen." Ik ben daar erg blij mee en het heeft me aangemoedigd om mijn overweging van 11 september op het internet te zetten. Natuurlijk belijden we als Kerk dat God over het leven beschikt en wijzen daarom Euthansie af. Maar laten we het dan ook aan God overlaten om een mens die daarvoor in al zijn ellende heeft gekozen te oordelen.